|
میگم عاشقم،اما خودم بهتر میدونم که نالایقم کدوم عاشقی ؟ من که همیشه برای تو آینه ی دقم کجا عاشقم ؟ میگم مجنونم،ولی نماز اول وقتم رو نمیخونم میگم مجنونم میگم مدیونم،اما یه عکس شهید نیست رو دیوار خونم کجا مجنونم ؟ میگم علقمه و غافلم از غربت ارباب شرمنده نشدم از پلاک و چفیه و سربند امر به معروف این روزا فدای ازادی شده کسی به فکر مهدی نیست نبودنش عادی شده وا حسرتا جا مونده ام از شهدا وا حسرتا جا مونده ام از شهدا غریب ارباب،همش به ما گفتن که هستی تشنه ی آب نه به اون خدا،هل من ناصر تو میگه هستی جواب ،غزیب ارباب گرچه بدم،حالا که برگشتم پیش تو،مکن ردم پشیمونم،از همه ی اون نفس هایی که بی تو زدم،گرچه بدم من که عمری آقا،پای سفرت روزیمو خوردم داده ای آبرو اما من چی،آبرو بردم این قدر نپرسیم از عباس برات پابوسی چی شد؟ جواب آقا رو بدیم غریت ناموسی چی شد ؟ وا حسرتا جا مونده ام از شهدا وا حسرتا جا مونده ام از شهدا اومن بده،لیلای من یک خبری به مجنون بده سامون بده،من که مردم کرببلاتو نشون بده دنیای من،اللهم عجل محیای محیای من ای وای من،من واسه تو گریه میکنم تو برای من،ای وای من مگه من چی دارم که بریزم آقا جون زیر پات ؟ به جز این دلی که باز دوباره خیلی تنگه برات میخوام صدات کنم حسین،ولی خجالت میکشم دوباره ناز کن آقاجون،دوباره منت میکشم
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم شهریور 1388 15:23 توسط مجنون الحسین علیرضا و تشنه ی بادیه |
|