| تبليغات | X |
|
دلتنگی بهانه نمی خواهد پشت ابرهای خود بینی ما امام زمان نشسته است. دارم فکر می کنم امشب اصلا یه حال عجیبی دارم دارم فکر می کنم که یعنی چی که ذات افتاب به هیچ کس بخیل نیست یعنی آفتاب به همه انسانها یکسان میتابد اگر جمله ی بالا درست باشد که هست انسانه در تقسیم بندیهای مختلفی قرار میگیرند 1- کسانی که افتاب را ندیده، نمی شناسند و تا به حالا درک نکرده اند 2- کسانی که افتاب را نمی شناسند و در پی او هستند 3- کسانی که افتاب را شناختند ولی درکش نمی کنند و از او محروم هستند 4- کسانی که افتاب به آنان می تابد و اشعه هایش باعث سبزی آنان می گردد در مورد دو دسته ی اول که فکر کنم نباید حرف بزنم چون معلومه چه خبره اصلا آفتاب یعنی چه ؟ از نظر من ذات احدیت خداوند به منزله ی افتاب است. امام سجاد در صحیفه سجادیه می فرماید: تمامی صفات الهی در ما ( یعنی امامان) تجلی پیدا کرده بجز خالق بودن یعنی خداوند خالق است و انان مخلوق در نتیجه می توان لفظ افتاب را برای آنان نیز به کار برد آن لفظ افتاب به معنای آفتاب حقیقی نه آن افتابی که ستاره ی کوچکیست در اسمان و زمین را گرم می کند ( که در بعضی موارد ضرر هم دارد ) همیشه در سر راه آفتاب موانعی مانند ابرها وجود دارند که جلوی تابش او را به ما انسانها می گیرند انسانهای دسته ی سوم اساهایی هستند که اعمال و رفتارشان در زندگی روزمره باعثبوجود آمدن حجاب هایی (ابرهایی) در آسمان گشته است ابرهای تیره و تار ... ابرهایی که باعث می شود آفتاب از انان مخفی بماند. ابرهای شهوت ، ابرهای خود بینی ، ابرهای حرص و طمع ف ابرهای غیبت و هزاران ابر دیگر گاهی اوقات این ابرها روشن هستند و ما با دیدن انها به خیال آسمانی صاف می افتیم و آفتاب را فراموش می کنیم حس می کنیم پاک شدیم به نظر من این ابرها حجاب هاییست که خود برای خودمان درست کردیم نمی دونم برای شما این اتفاق افتاده یا نه ولی برای من خیلی اتفاق افتاده که فکر می کردم با کاری که دارم می کنم به خدا نزدیک می شوم و منو به اون نزدیک می کنه ولی افسوس افسوس از اینکه کارهایمان را با عقل ناقص خود می سنجیم نه با روایات و احادیث و قرآن ابرهای سفیدی که درهای حقایق الهی را به رویمان می بندد. و ما را گاهی اوقات به گمراهی ابدی می کشان و ابرهای تیره که درسته همه ما بیشتر از انان می ترسیم و خیلی خطرناکند ولی در واقع از بعدی از ابرهای سفید کمتر خطرناکند ابرهای تیره گناه و معصیت آری روشن است ، افتاب به خانه ات نخواهد آمد اگر پنجره ات را ببندی و دسته ی چهارم کسانی که از نطر من نه تنها ابرهای جلوی خودشان را کنار زده اند بلکه به سمت آفتاب در حرکتند و روز به روز به او نزدیک و نزدیک تر می شوند من نمی تونم در مورد این دسته حرف بزنم چون در گروه این دسته قرار نگرفتم ولی همه ی ما حداقل چند نفر از اونا رو می شناسیم سید علی حسینی خامنه ای حسن حسن زاده آملی ایه بهجت آیه مصباح یزدی و .... نمونه ای از این انسانها هستند که خواندن سیره ی آنان ما را شوق و اشتیاقی برای کنار زدن ابرهای زندگیمان میدهد به امید روزی که برای کسی در آسمان ابری وجود نداشته باشد و افتاب بر ما بتابد + نوشته شده در جمعه شانزدهم فروردین 1387 15:21 توسط مجنون الحسین علیرضا و تشنه ی بادیه |
|
